एक होता सकाळ...

चांगदेवा, साधी गोष्ट आहे. तो कायर्क्रम झी टीव्हीचा होता. साम मराठीचा नाही. आपण स्पधर्कांच्या बातम्यांना फार महत्त्व देत नाही. हे कसे विसरलात.

सच्चा पुणेकर

प्रिय सच्चा पुणेकर,

तुमचे म्हांने बरोबर आहे... स्पर्धकांना इथे पब्लिसिटी नाही मिळत... पण बातमी छान लिहिता आली असती ना... पोलिसांकडून नोट येते ना, तशी लिहिली आहे टी... हे काय आशय प्रोग्रामच रिपोर्टिंग झाला ???

कार्यक्रम वसंतराव देशपांडे प्रतिष्ठानचा, कलाकार झी टीव्हीवरील सारेगमपचे...मग सकाळने माध्यम प्रायोजकत्व का बरं स्वीकारावे?

अजुन एक मजा म्हणजे सकाळ या प्रोग्राम चा मीडिया स्पोंसर आहे... आणि लोकसत्ता मस्त बातम्या देते...!!!

आमचे येथे कोणत्याही बातमीचे मस्तपैकी भजे करुन मिळेल... त्यासाठी खास आचारी नेमलेले आहेत...आमचे कडे त्याची खास परंपरा आहे. सूचना- भजे खाल्लानंतर ग्राहकांनी ते सपक, मिळमिळीत असल्याची तक्रार करु नये. ऐकली जाणार नाही...आमचे येथील भज्यांची हीच खासियत आहे.

सध्या टीव्हीची पेपरांना स्पर्धा आहे. ते पाहता बातम्या अधिक रंजक, प्रत्ययकारी शैलीने लिहिल्या जाव्यात अशी अपेक्षा असते. याचा अर्थ बातम्यांना उगाच पदरचा मसाला लावू नये. त्या वास्तवच असाव्यात. पण त्या वाचताना वाचकांना आपणच जणू घटनास्थळी आहोत, असे वाटले पाहिजे. तसे झाले तरच टीव्हीचा उथळ हल्ला आपण परतवून लावू शकू. दुसरी गोष्ट म्हणजे आपण आता नुसत्या घटनांमध्ये अडकून पडता कामा नये. बातमीपुढची बातमी देणे गरजेचे आहे. घटनांच्या विश्लेषणावरसुद्धा जास्त भर द्यायला पाहिजे. पेपरचे हेच बळ आहे. शिवाय अज ूही वाचकांचा विश्वास पेपरवरच आहे. टीव्ही त्यांना विश्वासू वाटत नाही. पेपरांनी हे लक्षात ठेवून बातम्या दिल्या पाहिजेत. - एक पेपरप्रेमी पत्रकार.

Kharetar yapurvich vhayla pahije hote, pan yanimittane ek suchvave vatate,RASIK MANTRAMUGDH ya shabdanvar bandi ghalayla pahije kinva tase lihinaryancha pagar kapla pahije. Karan bhashnapasun bhajnanparyant kashanehi rasik mantamugdh hotat...karan navshike vartahar culturli aadani astat...aani sampadak, upsampadaksuddha....

बंदीचाच विषय निघाला आहे तर उत्साहात, सज्ज. संपन्न, तृप्त दूरवस्था, हेळसांड, साम्राज्य, त्रस्त, या शब्दांवरही बंदी घाला. तसेच नागरिकांची मागणी, कळते, समजते, शक्यता या शब्दप्रयोगांवरही बंदी घातली पाहिजे.
मुद्रितशोधक

अरे तुम्हा सगळ्यांना एक गंमत सांगतो, नक्की तीच त-हा इथे झालीय याची आम्ही (इथे मी एकटाच, वी पीपल नव्हे )सकाळच्या गळ्याची आणि लोकसत्तेच्या डोक्याची शप्पथ घेऊन सांगतो. (महाराष्ट्र टाइम्सच्या कशाची शप्पथ घ्यावी ते न उमजल्याने)

वन्स अपॉन टाइम. आम्ही सकाळच्या कुठल्याशा एका कार्यालयात उमेदवारीचे धडे गिरवत होतो. तेव्हाची ही गोष्ट आहे.

आमचे त्यावेळचे साहेब (म्हणजे तेव्हा आम्हाला ते शॉलीट वाटायचे.) बातम्या अशा फर्मास करायचे,की पाहत राहावे.

एकावेळी चार चार बातम्या.

अशावेळी त्यांचं एका बातमीचं पहिलं पान कधी दुस-या बातमीमध्ये शिरे आणि बातमी उपसंपादकांकडे कॉकटेल सूप स्वरूपात जाई. सकाळ विद्यापीठात तेव्हाही (सालाबादप्रमाणे) नवशिक्यांचाच अधिक भरणा असल्याने विचाऱयांची
पाने जायची वेळ आली तरी अर्थ लावण्याची वाट लागून जायची. बरं साहेबांनी रात्री आौषध घेतलं की हल्क,सूपरमॅन,स्पायडरमॅन आणि याप्रकारचे सगळे मॅन त्यांच्यासमोर फिके पडावेत. (त्यामुळे बातमीचा अर्थ विचारणार कोण)

मग उपसंपादक यांच्या बातम्या अशाच लावणे पसंत करू लागले. या साहेबांना अनेकदा शहरातल्या राजकारणी, बडे आसामी यांच्याकडे जावयाचे असल्याने. त्या चारी बातम्या अनेकदा हेडिंगा न देताच आँपरेटरकडे सरकवल्या जात.

आँपरेटरवरही साहेबांचाही वचक असल्याने, इन्ट्रो वैगेरे हे शब्द आँपरेटर सहज म्हणू शकत आणि पहिल्या तीन ओळींत हेडींग असतं या हिशोबाने आँपरेटरांकडूनच बातमीला शीर्षक दिले जाई.

त्यातून अनेक गंमती जमती झाल्यात ज्याची आठवण सकाळला कायम आहे. (मी कशाला सांगू. तुम्हीच आठवा)


तसेच हेही बातमी लिहिणारे साहेब आणि त्यांचे आँपरेटर असावेत आणि बातमीच्या पहिल्या तीन ओळीत हेडिंग असते, हा ग्रहदेखील.

आता आम्ही

अब मै बिलकूल बूढा हू, गोली खाकर जिता हू.

तब भी मेरे पेपर के अंदर.............


है गंमत, देता सकाळ.............

हे गाणं म्हणण्यास प्रवृत्त करीत आहेत.

किती वर्ष गेली तरी बदल अजूनही नाही.

- टोच्या बोबडे

चांगदेवा, बातम्या लिहिणे ही देखील एक कला आहे. म्हणजे सर्व उपसंपादक की बोर्ड बडवण्याचे काम करीत असले तरी त्यांच्यात सृजनशीलता असावी. मात्र, त्यांच्यातील सृजनशीलता मारून टाकण्याचे काम होत असते. ब-याचदा एकाच चाकोरीतल्या बातम्या दिसून येतात. म्हणजे सकाळची लीडची बातमी आणि अँकर दोघांनाही सारखीच भाषा दिसते, त्याचे कारण हेच असावे. तरीही उपसंपादकाला काहीतरी अक्कल असते, याचा विचार त्यांच्या वरिष्ठांनी केल्यास आणि ख-याखु-या चुका आणि वाक्यांची रचना (हल्ली वाक्यरचना मात्र भयानकच असते.) याकडे लक्ष देऊन बातम्या केल्यास पेप्रात पुन्हा असे भजे तळण्याची वेळ येणार नाही. सकाळ आम्हालाही प्रिय आहे.

द. ग. डे

वृत्तपत्राचे हॉटेल झाले तर ... या शीषर्काचा एक लेख २६ नोव्हेंबर २००८ रोजी सहयोगी बातमीदार वर प्रसिद्ध झाल्याचे आठते. त्याचा तर येथे काही संबंध नाही ना.....
भजेवाला

bapu, kharach pepratla ha bhongalpana, aaitkhaupana, bashakalpana.....etc....kiti visheshane lau,,,tumhi kharach jabardast mandta buwa....tumhala salam!!
- gurunath

बेस्ट, फक्त लोकसत्ताचा बातमीदार जागेवर गेला होता का तेवढी माहिती घ्या देवा, हल्ली तिथल्या रोट्यामध्ये सकाळच्या बातमीदारांची नावे लिहून गेट करावे असे िलहितात म्हणे